|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Wratysław II (ur. po 1032, zm. 14 stycznia 1092) – książę Czech od 1061, pierwszy król czeski od 1085. Był drugim synem Brzetysława I i Judyty ze Schweinfurtu. Wratysław został księciem Czech w 1061 roku, po śmierci swojego brata Spitygniewa II. Osiągnął znaczącą pozycję 9 czerwca 1075 roku, kiedy pomógł cesarzowi rzymskiemu Henrykowi IV stłumić powstanie w Saksonii. Otrzymał wtedy Miśnię, został jednak zmuszony do wycofania się z niej przez Egberta II, margrabiego miśnieńskiego. Jako lojalny sojusznik cesarza, stawił się z armią podczas wyprawy włoskiej Henryka IV w 1081 roku. W dowód zasług 15 czerwca 1085 roku został koronowany na króla Czech, lecz tytuł ten nie był dziedziczny. Według Kroniki Kosmasa z Pragi otrzymał od cesarza rzymskiego Henryka IV także tytuł króla Polski, lecz tytulatura ta jest kwestionowana przez część badaczy[1], ale ostatnio wysunięto hipotezę, że Henryk IV do koronacji Wratysława posłużył się koroną, którą Otto III przekazał Bolesławowi Chrobremu[2] Cesarz dodatkowo ponownie przyznał mu we władanie Miśnię, z której po raz drugi został wyparty przez Egberta II. Po jego śmierci władzę przejął jego brat Konrad I, książę czeski. Ok. 1054 zawarł pierwszy związek małżeński. O jego żonie nie zachowały się żadne informacje; jedynie przypuszcza się, że była to księżniczka niemiecka, z którą wyswatał go jeszcze ojciec. W 1056 poślubił Adelajdę, córkę Andrzeja I, króla Węgier. Owdowiał w 1062 roku. Z tego małżeństwa pochodzili:
Pod koniec 1062 r. poślubił księżniczkę polską Świętosławę Swatawę, córkę Kazimierza Odnowiciela. Z tego małżeństwa pochodzili:
edytuj Przypisy
Władcy (nie mający realnej władzy w królestwie) noszący tytuł króla Polski
Wratysław II (tytuł wątpliwy, 1085-1092) |
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |