Wimbledon.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Wimbledon
Wimbledon
Trofea Wimbledonu: kobiece (u góry)
Miejsce Wielka Brytania Wielka Brytania
Londyn
Obiekt All England Tennis and Croquet Club
Nawierzchnia trawiasta
Pierwsza edycja 1877
Ostatnia edycja 2008
ATP Tour
Kategoria turniej wielkoszlemowy
Pula nagród 11 282 710 funtów
Dyrektor Ian Ritchie
WTA Tour
Kategoria turniej wielkoszlemowy
Pula nagród 11 282 710 funtów
Dyrektor Ian Ritchie
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza mężczyzn
Hiszpania Rafael Nadal
Gra podwójna mężczyzn
Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjic
Gra pojedyncza kobiet
Stany Zjednoczone Venus Williams
Gra podwójna kobiet
Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Serena Williams
Gra mieszana
Australia Samantha Stosur
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Mecz singlowy tenisistek w Londynie w 1908 roku (letnie igrzyska olimpijskie)
Wimbledon 2004 - Lleyton Hewitt
Amerykanka Jennifer Capriati na turnieju wimbledońskim (2004)
Backhand w wykonaniu Lindsay Davenport (2004)
Serwis Gorana Ivanisevicia (2004)
Roger Federer - król kortów Wimbledonu (2005)
Wielki Szlem

Wimbledon znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie - The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.

Tegoroczny, 121. turniej tenisowy w Wimbledonie rozpoczął się tradycyjnie w poniedziałek, 23 czerwca, w 131 lat od pierwszego. 19 lipca 1877 r. na trawiastym korcie All England Croquet and Lawn Tennis Clubu, przy Worple Road, zakończył się (już wtedy zakłócony deszczem) pierwszy turniej wimbledoński.

Spis treści

edytuj Historia

Pierwszy turniej wimbledoński odbył się w 1877 roku. Były to tylko rozgrywki singla mężczyzn. W 1884 r. program poszerzono o rozgrywki singla pań i debla panów. Debel kobiet i gra mieszana po raz pierwszy odbyły się w 1913 roku. Podobnie jak pozostałe turnieje wielkoszlemowe, Wimbledon był bojkotowany przez czołowych zawodników amatorskich, aż do nastania Open Ery w 1968. W ostatnich latach Brytyjczycy narzekać mogą na brak sukcesów swoich tenisistów w Wimbledonie - ostatnim angielskim triumfatorem był Fred Perry w 1936, a triumfatorką - Virginia Wade w 1977.

Na długiej liście triumfatorów Wimbledonu, zapoczątkowanej nazwiskiem Gore'a, widnieją znacznie sławniejsi od niego gracze, którzy potrafili wygrywać ten turniej "seriami". Najczęściej, bo aż osiem razy zrobił to Anglik Willie Renshaw (1881-86 i 1888-87). Wiele dziesiątków lat później do tego rekordu zbliżył się tylko Amerykanin Pete Sampras - 7 zwycięstw (1993-95, 1997-2000). 5 razy wygrywał w Wimbledonie wielki Szwed Björn Borg (1976-80), Szwajcar Roger Federer (2003-7), a wcześniej Laurie Doherty (1902-1906), brat-bliźniak Reggie Doherty, który zwyciężał cztery razy (1897-1900).

Rekordy tenisistów XIX i początków XX wieku pomniejsza fakt, że korzystali z regulaminu (obowiązującego do 1922 r.) gwarantującego obronę tytułu mistrza Wimbledonu bez konieczności przebijania się przez turniej zasadniczy, tj. challenge round. Wśród kobiet rekordzistką w ilości zwycięstw była Amerykanka Helen Wills Moody, która przed II wojną światową triumfowała osiem razy. Pod tym względem przewyższyła ją naturalizowana Amerykanka, urodzona w Pradze, słynna Martina Navrátilová, która tylko w grze pojedynczej triumfowała 9 razy...

edytuj Korty

Nawierzchnię wszystkich 19 kortów na których rozgrywany jest turniej stanowi trawa - życica. Piłka po odbiciu od takiej nawierzchni doznaje przyspieszenia, co faworyzuje styl gry serwis-wolej. Wimbledon jest w tej chwili jedynym turniejem wielkoszlemowym rozgrywanym na trawie. W przeszłości nawierzchnię trawiastą posiadały również inne turnieje wielkoszlemowe: French Open do 1928 roku, US Open do 1975 r., a Australian Open do 1988 r.

Dwa główne korty Wimbledonu - kort centralny i kort nr 1 są używane tylko podczas tego turnieju. Na pozostałych siedemnastu są rozgrywane także inne imprezy Londyńskiego Klubu Tenisowego. Kort centralny powstał na Wimbledonie w 1922 roku. Jego pojemność to prawie 14 tysięcy miejsc. Ze względu na częste opady deszczu podczas turnieju, budowany jest nad nim zasuwany dach, który ma być gotowy w 2009 roku. Kort centralny jest miejscem rozgrywania wszystkich półfinałów oraz finału. We wcześniejszych fazach odbywa się na nim wiele pojedynków z udziałem najwyżej rozstawionych zawodników.

Drugim pod względem ważności kortem jest kort nr 1. W obecnej formie istnieje on od 1997 roku, kiedy to zastąpił swego zbyt małego poprzednika. Stary kort nr 1 był ze względu na swoją unikalną atmosferę ulubioną areną wielu graczy. Pojemność nowej "jedynki" to ok. 11 000.

Kort nr 2, o pojemności 3 000 miejsc jest nazywany "Cmentarzem Mistrzów" (Graveyard of Champions). Nazwa ta wzięła się z tego, że wielu faworytów (takich jak John McEnroe, Pete Sampras czy siostry Williams) odpadało tu niespodziewanie we wczesnych fazach turnieju.

edytuj Tradycje

Tradycyjnymi barwami Wimbledonu są zielony i fioletowy. Takiego koloru są logo turnieju a nawet ręczniki używane przez zawodników. Do 2005 roku ubrania w tej kolorystyce były noszone przez sędziów i dzieci od podawania piłek, jednak obecnie stroje te zastąpiły granatowe ubiory z kolekcji Ralpha Laurena. Tenisiści grający na Wimbledonie zobowiązani są występować w białych kostiumach - jest to jedyne tego typu ograniczenie w całym cyklu rozgrywkowym.

W odniesieniu do zawodniczek zawsze używana jest na korcie forma "panna" (Miss) lub "pani" (Mrs). Z drugiej strony mężczyźni nie są tytułowani jako Mister.

Typową potrawą serwowaną widzom są truskawki z bitą śmietaną. Rocznie zużywa się do jej przyrządzania 28 ton truskawek i 7 000 litrów śmietany.

Turniej wimbledoński rozpoczyna się zawsze w poniedziałek, pomiędzy 20 a 26 czerwca. Niedziela, siódmy dzień turnieju, jest tradycyjnie dniem wolnym. Nie odbywają się wtedy żadne gry. Odstępstwo od tej reguły miało do tej pory miejsce trzykrotnie - w latach 1991, 1997 i 2004, kiedy właśnie w niedzielę nadrabiano spowodowane opadami deszczu zaległości. Wprowadzono wówczas tanie, dostępne od ręki bilety, bez rezerwacji miejsc. Deszcz podczas turnieju stanowi również niejako tradycję. Jeden z sędziów napisał nawet o nim książkę. W 2007 r. na Wimbledonie zrównano ostatecznie nagrody pieniężne dla tenisistów oraz tenisistek. Wcześniej równouprawnienie wprowadziły pozostałe turnieje wielkoszlemowe; Wimbledon pozostawał jedynym, który tego nie uczynił.

edytuj Rekordy

Rekord
Kobiety
Mężczyźni
najwięcej tytułów (łącznie)
Stany Zjednoczone Billie Jean King (20)
Czechy / Stany Zjednoczone Martina Navrátilová (20)
Wielka Brytania Lawrence Doherty (13)
najwięcej tytułów
(gra pojedyncza)
Czechy / Stany Zjednoczone Martina Navrátilová (9)
Wielka Brytania William Renshaw (7)
Stany Zjednoczone Pete Sampras (7)
najwięcej tytułów
(gra podwójna)
Stany Zjednoczone Elizabeth Ryan (12)
Australia Todd Woodbridge (9)
najwięcej tytułów
z rzędu
Czechy / Stany Zjednoczone Martina Navrátilová (6)
Wielka Brytania William Renshaw (6)
najmłodsi mistrzowie
Wielka Brytania Lottie Dod
1887, 15 lat, 9 miesięcy
Niemcy Boris Becker
1985, 17 lat, 7 miesięcy
najstarsi mistrzowie
Wielka Brytania Charlotte Cooper
1908, 37 lat, 9 miesięcy
Wielka Brytania Arthur Gore
1909, 41 lat, 6 miesięcy
ostatni angielscy
triumfatorzy
Wielka Brytania Virginia Wade (1977)
Wielka Brytania Fred Perry (1936)

edytuj Starty i osiągnięcia Polaków

edytuj Ciekawostki

Z powodu specyfiki kortów Wimbledonu, Justin Henin która zwyciężała: czterokrotnie Roland Garros, dwukrotnie US Open i Australian Open, nie zdołała nigdy wygrać tego najbardziej prestiżowego turnieju na kortach trawiastych.

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.