WilliamsF1.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Williams | |
 Williams FW30 (K. Nakajima, 2008) |
|
| Pełna nazwa | AT&T WilliamsF1 Team (2007) |
| Aktywna | 1978- |
| Siedziba |  Grove, Wielka Brytania |
| Ważni ludzie | |
| Założyciel | Frank Williams |
| Dyrektor | Frank Williams, Patrick Head |
| Dyrektor techniczny |  Sam Michael |
| Kierowcy |  Nico Rosberg Kazuki Nakajima |
| Kierowcy testowi | Nicolas Hülkenberg |
| Inne | |
| Debiut |  Grand Prix Argentyny 1978 |
| Mistrzostwa konstruktorów |
9 (1980, 1981, 1986, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997) |
| Mistrzostwa kierowców |
7 (1980, 1987, 1992, 1993, 1996, 1997) |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Serwis WWW | |
WilliamsF1, pierwotnie Williams Grand Prix Engineering, to zespół wyścigowy startujący w Formule 1, zarządzany przez Sir Franka Williamsa i Patricka Heada.
Williams założył stajnię w obecnej formie w 1977 r., po kilku sezonach zarządzania zespołem o tej samej nazwie. Stajnia odnosiła ogromne sukcesy w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. W związku z tym Williams zaliczany jest do tzw. "Wielkiej trójki" Formuły 1, do której zalicza się jeszcze Ferrari i McLaren.
Spis treści |
edytuj Historia
edytuj Utworzenie i wczesne lata
Zanim Frank Williams z Patrickiem Headem założył stajnię Williams Grand Prix Engineering, prowadził stajnię o nazwie Williams w sezonach 1975 i 1976, nie odnosiła ona jednak większych sukcesów. Pierwsza wygrana dla młodego zespołu przyszła już w sezonie 1979 podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii w samochodzie ich konstrukcji (napędzanym silnikiem Forda). Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobyli rok później za sprawą Alana Jonesa. Następne tytuły w tej klasyfikacji dla stajni zdobywali Keke Rosberg (1982), Nelson Piquet 1987), Nigel Mansell (1992), Alain Prost (1993), Damon Hill (1996) i Jacques Villeneuve 1997). W tym czasie stajnia zdobyła dziewięć tytułów w klasyfikacji konstruktorów (w sezonie 1980, 1981, 1986, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997). Większa ilość tytułów w klasyfikacji konstruktorów niż kierowców wyróżnia stajnię.
Stajnia początkowo startowała z wszechobecnymi silnikami Ford-Cosworth, aż do momentu, w którym podpisała kontrakt z Hondą. Była to bardzo dobra decyzja, która pociągnęła za sobą dominację w sezonach 1986 i 1987. Spory z japońską firmą (początkowo związane z wyborem kierowców) doprowadziły do zmiany dostawcy jednostek napędowych na Renault od sezonu 1989 (kontrakt z Hondą został zerwany po sezonie 1988, Williams korzystał wtedy z silników Judd). Francuskie silniki dały Williamsowi cztery kolejne tytuły w klasyfikacji kierowców i pięć w klasyfikacji konstruktorów.
W okresie dominacji Williams-Renault doszło także do największej tragedii w historii stajnii. W 1994 r., w trakcie Grand Prix San Marino, trzykrotny Mistrz Świata Formuły 1, Ayrton Senna zmarł w wyniku wypadku. Był to zaledwia trzeci wyścig Brazylijczyka dla stajni. Następstwem tego fatalnego wydarzenia była sprawa sądowa wytoczona zespołowi i Frankowi Williamsowi przez włoski rząd.
Renault zakończyło swoje pełne zaangażowanie w Formule 1 po sezonie 1997, a stajnia musiała zacząć płacić za silniki. W 1998 r. stajnia borykała się ze starymi silnikami Renault pod zmienioną nazwą, Mecachrome.
edytuj Lata 2000
W 1998 r., stajnia podpisała długoterminową umowę z BMW, gwarantującą dostawę silników i ekspertyzy przez 10 lat. W sezonie 1999 stajnia miała bolid testowy z silnikami bawarskiego producenta, który pozwolił przygotować się do sezonu 2000. Współpraca przyniosła dziesięć zwycięstw w ciągu pięciu lat, ostatnie podczas Grand Prix Brazylii w sezonie 2004 dla Juana Pablo Montoyi.
W sezonie 2000, Williams zaprzestał reklamowania wyrobów tytoniowych na rzecz firm informatycznych, sponsorem głównym stajni został Compaq. Współpraca trwała do momentu połączenia z Hewlett-Packard. Podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii w sezonie 2002 stajnia zadebiutowała z logo HP na bolidach. Rok później na tylnym spojlerze HP zastąpiło swoje logo hasłem "Invent". W tym samym czasie rozpoczęto międzynarodową kampanię reklamową w mediach, jedna z reklam przedstawiała kierowców stajni, Ralfa Schumachera i Juana Pablo Montoyę kierujących bolidami za pomocą zdalnego sterowania.
W trakcie sezonów 2004 i 2005 zarówno firma BMW Motorsports jak i jej dyrektor, Mario Theissen zaczęli krytykować stajnię za nieudane próby stworzenia pakietu zdolnego wywalczyć mistrzostwo, a nawet wygrania większej ilości wyścigów w sezonie. Problem z pozyskaniem Jensona Buttona mógł być kolejnym powodem dla którego BMW zdecydowało się na kupienie stajni Sauber i zmienienie go na stajnię fabryczną. Prawdopodobnie utrata dostawcy silników spowodowało rezygnację firmy HP ze sponsorowania stajni w sezonie 2005. Umowa została zerwana przed jej pierwotnym zakończeniem po sezonie 2006.
15 sierpnia 2005 r. WilliamsF1 i Cosworth ogłosiły podpisanie umowy, która dotyczy zaopatrywania stajni w silniki, skrzynie biegów, elektronikę i oprogramowanie w sezonie 2006. Sezon 2006, m.in. za sprawą słabych i awaryjnych silników oraz złego aerodynamicznego przygotowania bolidu, był najgorszym w ponad 30-letniej historii zespołu.
Współpraca z Cosworthem nie trwała jednak długo. W czerwcu 2006 r. potwierdziły się plotki o rozpoczęciu współpracy z Toyotą. Pierwsze testy samochodu Williams-Toyota ruszyły we wrześniu. Oprócz nowego dostawcy silników zespół zdecydował się na zmianę w składzie kierowców. Mark Webber, który pracował dla Williamsa od sezonu 2005, został zastąpiony przez Alexandra Wurza, który był ich kierowcą testowym w sezonie 2006. Kierowcami testowymi byli Hindus Narain Karthikeyan i Japończyk Kazuki Nakajima, który po sezonie 2007 zastąpił Alexandra Wurza na stanowisku kierowcy wyścigowego.
Od sezonu 2007 Williams rozpoczął także współpracę z firmą telekomunikacyjną AT&T, która została sponsorem tytularnym zespołu.
edytuj Starty w Formule 1
Zobacz więcej w osobnym artykule: Podsumowanie startów zespołu Williams w Formule 1.edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona
- Informacje na temat stajni w serwisie Wyprzedź mnie!
- polska strona o zespole Williams
| Ferrari (MŚ) | 1 |  Kimi Räikkönen (MŚ) |
2 |  Felipe Massa (P1) |
Toyota | 11 |  Jarno Trulli (P1) |
12 | Timo Glock |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| BMW (P1) | 3 | Nick Heidfeld |
4 |  Robert Kubica (P1) |
Toro Rosso | 14 |  Sébastien Bourdais (D) |
15 | Sebastian Vettel |
| Renault (MŚ) | 5 |  Fernando Alonso (MŚ) |
6 | Nelson Piquet Jr (D) |
Honda (P1) | 16 | Jenson Button (P1) |
17 | Rubens Barrichello (P1) |
| Williams (MŚ) | 7 | Nico Rosberg |
8 | Kazuki Nakajima |
Force India (D) | 20 | Adrian Sutil |
21 | Giancarlo Fisichella (P1) |
| Red Bull | 9 | David Coulthard (P1) |
10 | Mark Webber |
McLaren (MŚ) | 22 | Lewis Hamilton (P1) |
23 | Heikki Kovalainen |
| (MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant | |||||||||
| Wycofali się: Super Aguri (Takuma Sato, Anthony Davidson) | |||||||||
Vanwall (1958) • Cooper (1959, 1960) • Ferrari (1961) • BRM (1962) • Lotus (1963) • Ferrari (1964) • Lotus (1965) • Brabham (1966, 1967) • Lotus (1968) • Matra (1969) • Lotus (1970) • Tyrrell (1971) • Lotus (1972, 1973) • McLaren (1974) • Ferrari (1975-1977) • Lotus (1978) • Ferrari (1979) • Williams (1980, 1981) • Ferrari (1982, 1983) • McLaren (1984, 1985) • Williams (1986, 1987) • McLaren (1988-1990) • Williams (1991-1994) • Benetton (1995) • Williams (1996, 1997) • McLaren (1998) • Ferrari (1999-2004) • Renault (2005, 2006) • Ferrari (2007)
AT&T Williams w sezonie 2008Podwozie: Williams FW30 • Silnik: Toyota RVX-08 2,4l V8
Kierowcy: Nico Rosberg (#7) • Kazuki Nakajima (#8)
Kierowcy testowi: Nicolas Hülkenberg
Dyrektor: Frank Williams • Patrick Head • Dyrektor techniczny: Sam Michael