WikiPortallus: Mika Hakkinen

Mika jest synem Harriego, prezentera radiowego i dorywczo kierowcy taksówki oraz Aili Häkkinen, która pracowała jako sekretarka. Ma siostrę Ninę, która prowadziła internetową stronę fanów brata, aż do jej zamknięcia w 1998 r. Häkkinen jest żonaty z Erją Honkanen. Razem mają dwójkę dzieci: syna Hugo Ronana (ur. 11 grudnia 2000 r.) i córkę Ainę Julię (ur. 12 maja 2005 r.). Od 1991 r. mieszka w Monte Carlo, ale ma domy we Francji i Finlandii.

edytuj Kariera

edytuj Przed Formułą 1

Jak większość mistrzów wyścigów samochodowych ścigał się w seriach kartów już w wieku pięciu lat. Wygrywał w regionalnych i narodowych mistrzostwach zanim przeszedł do pełnowymiarowych maszyn. Po zdobyciu mistrzostwa Brytyjskiej Formuły 3, dołączył do teamu Lotus, startującego w Formule 1.

edytuj Debiut w barwach Lotusa

edytuj Przejście do McLarena

Do teamu McLaren przeszedł na sezon 1993. Najpierw był tylko kierowcą testowym, w sezonie 1993 wystąpił tylko w trzech eliminacjach. Podczas swojego pierwszego wyścigu zaskoczył wszystkich kwalifikując się przed Ayrtonem Senną na trzeciej pozycji, wyścigu jednak nie ukończył. Jego kolejnymi partnerami z zespołu byli: Martin Brundle, w sezonie 1994, Mark Blundell, w sezonie 1995 i David Coulthard, który był jego partnerem w latach 1996-2001.

Podczas testów przed Grand Prix Australii w 1995 r. uległ poważnemu wypadkowi i omal nie stracił życia. W śpiączce został przewieziony do szpitala, na drugi dzień odzyskał jednak przytomność i okazało się, że nie doszło do żadnych komplikacji.

edytuj Walka o mistrzostwo

Na pierwsze zwycięstwo musiał czekać aż do roku 1997, wtedy wygrał Grand Prix Europy. W roku 1998 dzięki wygranym w ośmiu z szesnastu eliminacji zdobył tytuł mistrza świata, a w roku 1999 udało mu się to powtórzyć wygrywając pięć eliminacji.

edytuj Odejście z Formuły 1

Po nieudanej walce z Michaelem Schumacherem w sezonach 2000 i 2001, Mika postanowił zrezygnować z występów w sezonie 2002. Początkowo miała to być tylko roczna przerwa, ale w środku sezonu ogłosił, że wycofuje się z rywalizacji. Jego miejsce w zespole zajął inny Fin, Kimi Räikkönen.

W przeprowadzonej w 2000 r. ankiecie czytelników niemieckiego magazynu sportowego w, Häkkinen, zdobywając 35% głosów, został wskazany jako najbardziej lubiany kierowca. W tej samej ankiecie Michael Schumacher uzyskał 25% głosów.

Osiągnięciami, w okresie po śmierci Ayrtona Senny, ustępuje tylko Schumacherowi. Obecnie jest kierowcą w serii DTM.

edytuj DTM

Od roku 2005 startuje w niemieckiej serii samochodów turystycznych (DTM), w samochodach marki Mercedes-Benz. W swoim debiutanckim wyścigu zajął 8 pozycję, a już w trzecim wywalczył pole position i wygrał wyścig.

edytuj Możliwości powrotu do F1

Po zakończeniu kariery w Formule 1 wielokrotnie pojawiały się doniesienia o powrocie Häkkinena. Fin łączony był z posadą w zespole Williams w sezonie 2004, w którym miałby zastąpić Montoyę przechodzącego do McLarena.^[1] Rok później wiązany był z posadą w zespole BMW Sauber.^[2]

Pod koniec sezonu 2006 wiązano go ponownie z McLarenem. Magazyn Autosport donosił o testach w symulatorze, które Häkkinen przeprowadzał w listopadzie. Spekulacje ukróciło ogłoszenie Lewisa Hamiltona kierowcą zespołu. Mika był jednak ciągle wiązany z inną rolą w zespole.

Ostatecznie Häkkinen powrócił za kierownicę samochodu Formuły 1 podczas testów na torze Circuit de Catalunya 30 listopada 2006 r. - poprowadził McLarena MP4-21. Przejechał 79 okrążeń, ale jego najlepszy czas był o 3 sekundy gorszy od czasów regularnych kierowców.

edytuj Starty w Formule 1

edytuj Podsumowanie startów

edytuj Starty w DTM

Przypisy

edytuj Zobacz też

p • d • e

Mistrzowie Świata kierowców Formuły 1

G. Farina (1950) • J. M. Fangio (1951) • A. Ascari (1952, 1953) • J. M. Fangio (1954-1957) • M. Hawthorn (1958) • J. Brabham (1959, 1960) • P. Hill (1961) • G. Hill (1962) • J. Clark (1963) • J. Surtees (1964) • J. Clark (1965) • J. Brabham (1966) • D. Hulme (1967) • G. Hill (1968) • J. Stewart (1969) • J. Rindt (1970) • J. Stewart (1971) • E. Fittipaldi (1972) • J. Stewart (1973) • E. Fittipaldi (1974) • N. Lauda (1975) • J. Hunt (1976) • N. Lauda (1977) • M. Andretti (1978) • J. Scheckter (1979) • A. Jones (1980) • N. Piquet (1981) • K. Rosberg (1982) • N. Piquet (1983) • N. Lauda (1984) • A. Prost (1985, 1986) • N. Piquet (1987) • A. Senna (1988) • A. Prost (1989) • A. Senna (1990, 1991) • N. Mansell (1992) • A. Prost (1993) • M. Schumacher (1994, 1995) • D. Hill (1996) • J. Villeneuve (1997) • M. Häkkinen (1998, 1999) • M. Schumacher (2000-2004) • F. Alonso (2005, 2006) • K. Räikkönen (2007) • L. Hamilton (2008)

Mika Hakkinen

Spis treści

edytuj Życie osobiste