Juan Pablo Montoya.html



Juan Pablo Montoya
Imię i nazwisko	Juan Pablo Montoya
Kraj	Kolumbia
Urodzony	20 września 1975
Obecna seria
Seria	NASCAR
Zespół	Chip Ganassi Racing
Samochód	Dodge Charger
Sukcesy
1998 Międzynarodowa Formuła 3000 1999 CART 2000 Indianapolis 500
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Serwis WWW

Juan Pablo Montoya (ur. 20 września 1975 w Bogocie) - były kolumbijski kierowca Formuły 1. Ojciec Juana - Pablo, pracował jako architekt i ścigał się w wyścigach gokartów. Montoya mieszka obecnie w Monte Carlo w Monako, gdzie przeniósł się z Miami na Florydzie gdy rozpoczął karierę w F1. Jest żonaty z Connie (z domu Freydell).

edytuj Kariera

edytuj Początki kariery

Karierę w kartingu rozpoczął w 1981 r., w wieku sześciu lat, a w wieku lat dziewięciu zwyciężył w dziecięcych Narodowych Mistrzostwach Kartingowych. W 1986 r. wygrał mistrzostwa narodowe dla juniorów. Przez następne trzy lata zdobył wiele tytułów i wygrał wiele lokalnych i krajowych imprez. Występy w kartingu zakończył zdobyciem tytułu mistrza świata juniorów w latach 1990 i 1991.

Montoya przeniósł się do serii Copa Formula Renault w roku 1992. Tego samego roku wystąpił także w amerykańskiej serii zarządzanej przez Skipa Barberę. W roku 1993 przeniósł się do mistrzostw Swift GTI, wygrał tam siedem z ośmiu wyścigów. Następny rok był bardzo pracowity dla dziewiętnastoletniego Kolumbijczyka, wystąpił w kilku wyścigach, w trzech odrębnych seriach: Sudam 125 Karting, USA Barber Saab i w Formule N w Meksyku (w tej serii zdobył tytuł). Jego sukces trwały rok po roku, Montoya był w stanie zdobywać zarówno pole position jak i wygrywać wyścigi, w niektórych przypadkach zgarniał dla siebie 80% wszystkich pole position w sezonie.

Przez następne trzy lata Montoya występował w różnych seriach, konsekwentnie robiąc duże kroki naprzód. W 1995 r. ścigał się w brytyjskiej Formule Vauxhall, w 1996 r. zdobył tytuł w brytyjskiej Formule 3. W 1997 r. startował w Formule 3000. Montoya przyciągnął uwagę Sir Franka Williamsa podczas testowania samochodów F1. Ostatecznie podpisał ze stajnią długoletni kontrakt.

Tymczasem zdobywał kolejne tytuły mistrzowskie, w 1998 roku wygrał Międzynarodową Formułę 3000.

edytuj CART

W 1999 roku Williams wysłał Montoyę do Ameryki aby wystąpił w serii CART, dokonując swoistej zamiany kierowców z zespołem Chipa Ganassiego - w zamian za Montoyę Williams dostał dwukrotnego mistrza CART Alessandro Zanardiego. Kolumbijczyk bardzo szybko zaaklimatyzował się w nowych warunkach i już w trzecim wyścigu sezonu odniósł swoje pierwsze zwycięstwo. W całym sezonie (składającym się z 20 wyścigów) odniósł 7 zwycięstw i jako drugi kierowca w historii po Nigelu Mansellu zdobył mistrzostwo serii CART w swoim debiutanckim sezonie i jednocześnie stał się najmłodszym mistrzem tej serii (miał wtedy 24 lata, o kilka miesięcy pobił dotychczasowy rekord Jacques'a Villeneuve'a).

W 2000 roku jego zespół podpisał kontrakt z Toyotą na dostarczanie jednostek napędowych, następstwem tego były słabsze występy w drugim sezonie. W końcowej klasyfikacji zajął dziewiątą pozycję, wygrywając trzy wyścigi w sezonie. W tym roku wygrał też prestiżowy wyścig Indianapolis 500 i został drugim w historii kierowcą, po Grahamie Hillu, który odniósł zwycięstwo w swoim pierwszym podejściu.

edytuj Formuła 1 - Williams

Montoya w bolidzie Williams FW26 podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2004

4 marca 2001 to dzień debiutu Kolumbijczyka w Formule 1, podczas Grand Prix Australii w barwach stajni Williams. W niespełna miesiąc później zaszokował Michaela Schumachera wyprzedzając go podczas Grand Prix Brazylii. W tym sezonie Montoya zdobył trzy pole position, stanął kilkakrotnie na podium i zwyciężył raz w Grand Prix Włoch.

W sezonie 2002 był bez wątpienia najlepszy kierowcą, nie licząc kierowców Ferrari, którzy zdominowali sezon wygrywając 16 z 17 wyścigów. Nie wygrał żadnego wyścigu, ale zajął ostatecznie trzecią pozycje w klasyfikacji końcowej. Wtedy obowiązywał jeszcze stary system kwalifikacji z dwunastoma okrążeniami, Juanowi ten system bardziej odpowiadał od obecnego, zdobył siedem pole positon w tamtym sezonie.

Jak do tej pory sezon 2003 był najbardziej udanym w jego karierze, zdołał wygrać dwa Grand Prix: Grand Prix Monako i Grand Prix Niemiec. Był także jednym z trzech pretendentów do zdobycia tytułu mistrzowskiego. Nie zdołał jednak poprawić swojego osiągnięcia z poprzedniego sezonu i w klasyfikacji generalnej znalazł się za Michaelem Schumacherem i Kimim Räikkönenem. Jego szanse na tytuł mistrzowski zostały przekreślone po kolizji z Rubensem Barrichello podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych i ukaraniu przez stewardów. Po tym wydarzeniu Juan odmawiał komentarzy dla mediów przez kilka następnych dni.

Sezon 2004 był bardzo ciężkim dla Juana, samochód Williamsa z nowym przednim nosem, często nazywany kłami okazał się zawodny. Początek był obiecujący, jednak do końca sezonu Montoya zdobył tylko 68 punktów co pozwoliło mu na zajęcie piątej pozycji w ostatecznej klasyfikacji. Szczęśliwe dla Kolumbijczyka było ostatnie Grand Prix Brazylii na torze Interlagos, zwyciężył tam wyprzedzając na mecie swojego przyszłego partnera ze stajni McLarena, Kimiego Räikkönena. Było to jego czwarte zwycięstwo w karierze kierowcy Formuły 1.

edytuj Formuła 1 - McLaren

Od sezonu 2005 przeszedł do stajni McLaren. W tym roku za sprawą bolidu McLarena MP4-20 wygrał trzy wyścigi (co jest najlepszym rezultatem w jego dotychczasowej karierze), lecz nie włączył się do walki o mistrzostwo głównie z powodu długiego czasu aklimatyzacji w McLarenie i kontuzji barku, która wyeliminowała go z 2 wyścigów. Mimo wysokiej formy pozostał w cieniu swojego partnera z zespołu Kimiego Räikkönena (7 wygranych w 2005).

W lipcu 2006 r. poinformował o podpisaniu umowy z zespołem Chip Ganassi Racing startującym w amerykańskiej serii NASCAR. Kilka dni później McLaren poinformował o rozwiązaniu kontraktu i zastąpieniu Juana Pedro de la Rosą.

edytuj NASCAR

Przygodę z serią NASCAR rozpoczął w klasie Busch Series (drugiej co do ważności) w 2006 roku. Pod koniec tego samego roku debiutował w głównej klasie, NEXTEL Cup. Od 2007 roku startuje w pełnym cyklu NEXTEL Cup (od 2008 roku zwanym Sprint Cup). Odniósł do tej pory jedno zwycięstwo (na torze w Sonoma w 2007 roku). Wygrał również jeden wyścig w serii Busch - na torze w Mexico City w 2007 roku.

Reprezentuje barwy zespołu Chip Ganassi Racing, startuje za kierownicą samochodu Dodge Charger.

edytuj Starty w Formule 1

edytuj Podsumowanie startów

Ważne wyścigi
Debiut	Grand Prix Australii 2001 (#1)
Pierwsze pole position	Grand Prix Niemiec 2001 (#12)
Pierwsze punkty	Grand Prix Hiszpanii 2001 (#5)
Pierwsze podium	Grand Prix Hiszpanii 2001 (#5)
Pierwsze najszybsze okrążenie	Grand Prix Europy 2001 (#9)
Pierwsze zwycięstwo	Grand Prix Włoch 2001 (#15)
Ostatni	Grand Prix Stanów Zjednoczonych 2006 (#95)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje	1
Wyścig	1
Inne
Kierowca testowy	1997-1998 - Williams

edytuj Starty w Champ Car

edytuj Starty w Indianapolis 500

edytuj Zobacz też

• Michael Schumacher
• Kimi Räikkönen

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona