John Jay (ur. 12 grudnia 1745 w Nowym Jorku, zm. 17 maja 1829) - amerykański polityk, dyplomata i prawnik. Był bardzo mocno zaangażowany w rewolucję amerykańską. Uczestniczył w obu Kongresach Kontynentalnych, a po ukształtowaniu się Stanów Zjednoczonych, obok Alexandra Hamiltona i Jamesa Madisona, należał do najzagorzalszych zwolenników silnej federacji.
W latach 1779-1782 pierwszy minister-rezydent USA w Hiszpanii. Prowadził rozmowy z hiszpańskim politykiem i dyplomatą Diego de Gardoqui w sprawach dostarczania broni i sprzętu Amerykanom z Hiszpanii. Szefem firmy dostawczej był José de Gardoqui i jego trzej synowie, z których jednym był właśnie Diego. Razem dostarczono Amerykanom 215 działa - 30,000 muszkietów - 30,000 bagnetów - 51,314 kul do muszkietów - 300,000 funtów prochu - 12,868 granatów - 30,000 mundurów i 4,000 namiotów wojskowych.
W latach 1789-1795 pełnił funkcję pierwszego przewodniczącego Sądu Najwyższego. W 1794 roku wynegocjował z Wielką Brytanią umowę międzynarodową nazywaną później traktatem Jaya. W latach 1795–1801 pełnił funkcję gubernatora stanu Nowy Jork.
Zajął trzecie miejsce w wyborach prezydenckich w 1789 roku otrzymując 9 głosów elektorskich.
edytuj Linki zewnętrzne
- Biografia The Supreme Court Historical Society (en)
|