Indol.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Indol | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||||||||||||
| 2,3-benzopirol | ||||||||||||||||
| Inne nazwy | indol | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C8H7N | |||||||||||||||
| SMILES | C1(NC=C2)=C2C=CC=C1 | |||||||||||||||
| Masa molowa | 117,15 g/mol | |||||||||||||||
| Wygląd | białe ciało stałe | |||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||
| Numer CAS | 120-72-9 | |||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń: Xn - szkodliwy |
|||||||||||||||
| NFPA 704 |
0
1
0
|
|||||||||||||||
| Temperatura zapłonu | 121°C (394,15 K) | |||||||||||||||
| Zwroty ryzyka | R: 21/22-37/38-41-50/53 | |||||||||||||||
| Zwroty bezpieczeństwa | S: 26-36/37/39-60-61 | |||||||||||||||
| Numer RTECS | NL2450000 | |||||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||||
| Pochodne aromatyczne | benzen kumaron inden pirol |
|||||||||||||||
| Podobne związki | chinolina | |||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||
Indol (2,3-benzopirol) – heterocykliczny związek chemiczny, zbudowany ze sprzężonych pierścieni benzenowego i pirolowego. Zarówno wyjściowy indol jak i bardziej złożone związki zawierające grupę indolową są powszechnie spotykane w tkankach żywych organizmów, zarówno zwierząt jak i roślin. Grupa indolowa występuje też jako szkielet wielu substancji znajdujących się w ludzkim ciele, jak np. serotonina. Nazwa "indol" pochodzi od nazwy barwnika indygo na który składają się dwie grupy indolowe.
Wiele alkaloidów to pochodne indolu. Jest to duża i zróżnicowana pod względem farmakologicznym grupa, i można ją podzielić na kilka podgrup:
- Grupa tryptaminy – podstawową strukturą tych alkaloidów jest tryptamina.
- Grupa ergoliny - podstawową strukturą tych alkaloidów jest kwas lizergowy. Do tej grupy zaliczają się lizergamidy np. LSD, oraz ergotamina i jej pochodne.
- Grupa harmanu – podstawową strukturą tych alkaloidów jest nor-harman czyli beta-karbolina. Do tej grupy zalicza się: harman i harmalina.
- Grupa johimbiny – podstawową strukturą tej grupy alkaloidów jest johimban. Przedstawicielem tej grupy jest johimbina.
- Grupa rezerpiny – głównym alkaloidem tej grupy jest rezerpina – alkaloid pochodzący z korzeni rauwolfi żmijowatej.
- Grupa ibogainy – są to alkaloidy z układem izochinuklidowym skonfigurowanym z fragmentem indolowym. Najważniejszym przedstawicielem tej grupy jest ajmalina.
- Alkaloidy strychnos – jest to grupa alkaloidów występujących w roślinach z rodzaju kulczyba (Strychnos). Charakteryzują się występowaniem 7-członowego pierścienia z udziałem fragmentu monoterpenowego. Do najważniejszych alkaloidów z tego rodzaju należą: strychnina i brucyna.