WikiPortallus: Giancarlo Fisichella.html

Jak większość obecnych kierowców Formuły 1, Fisichella rozpoczął swoją przygodę z wyścigami w kartingu. W 1992 ścigał się we Włoskiej Formule 3 dla stajni RC Motorport. W 1993 r. zdobył tytuł wicemistrza, a w 1994 r. tytuł mistrza tej serii, wygrywając w Monako i Makau. Jeździł dla zespołu Alfa Romeo w międzynarodowej serii samochodów turystycznych.

edytuj Debiut w Formule 1

Swój debiut w Formule 1 zawdzięcza stajni Minardi, która zatrudniła go na pół sezonu 1996. Później został zastąpiony przez Giovanniego Lavaggiego.

Od sezonu 1997 został zatrudniony jako kierowca stajni Jordan. Podczas Grand Prix Kanady stanął po raz pierwszy na podium. W sezonie 1998 zdobył swoje pierwsze pole position jeżdżąc dla Benettona. Jeździł tam przez następne trzy sezony, ale gdy stajnia została zamieniona na Renault, nie znalazł w niej zatrudnienia. W sezonie 2002 powrócił do stajni Jordan, a w następnym roku wygrał w sprzyjających okolicznościach Grand Prix Brazylii. Wyścig został przerwany z powodów licznych kraks gdy Giancarlo był na prowadzeniu, ale zgodnie z zasadami FIA, gdy wyścig jest przerywany, zwycięstwo przypada kierowcy, który znajdował się na prowadzeniu dwa okrążenia wcześniej. W tej sytuacji zwycięzcą został Kimi Räikkönen, który prowadził na 52 okrążeniu. Kilka dni później Jordan zdołał dostarczyć dowodów, że Fisichella rozpoczął już 55 okrążenie i dwa okrążenia wcześniej był już na prowadzeniu. Było to pierwsze zwycięstwo Giancarlo w karierze.

W sezonie 2004 startował dla zespołu Sauber, co miało mu pomóc w zdobyciu posady w zespole Ferrari. Cały sezon jeździł równo i bez problemów pokonywał swojego partnera, Felipe Massę. Ostatecznie został sklasyfikowany na 11 pozycji z 22 punktami.

edytuj Powrót do Benettona

Dobra postawa w poprzednim sezonie przyczyniła się do tego, że dawny pracodawca, Flavio Briatore postanowił zatrudnić go w przemianowanym na Renault zespole Benetton.

Szczęśliwie wygrał GP Australii, ale później systematycznie był pokonywany przez swojego partnera, Fernando Alonso. Największą porażką Giancarlo w tym sezonie było oddanie zwycięstwa Räikkönenowi, na ostatnim okrążeniu GP Japonii. Sezon ukończył na piątym miejscu.

Barwy zespołu Renault reprezentował również w dwóch kolejnych sezonach. W sezonie 2006, startując ponownie u boku Fernando Alonso odniósł jedno zwycięstwo (GP Malezji). W sezonie 2007, po odejściu Alonso do McLarena, jego partnerem został Heikki Kovalainen.

edytuj Przejście do Force India

Fisichella nie znalazł dla siebie zatrudnienia w Renault po sezonie 2007. Po tygodniach spekulacji zajął ostatnie wolne miejsce w stawce jako kierowca zespołu Force India.

edytuj Zaangażowanie w GP2

Od 2006 roku jest współwłaścicielem zespołu Coloni, startującego w serii GP2 (pod nazwą FMS International).

edytuj Starty w Formule 1

p • d • e

Konstruktorzy i kierowcy rywalizujący w sezonie 2008 Mistrzostw Świata Formuły 1

Ferrari (MŚ)	1	Kimi Räikkönen (MŚ)	2	Felipe Massa (P1)	Toyota	11	Jarno Trulli (P1)	12	Timo Glock
BMW (P1)	3	Nick Heidfeld	4	Robert Kubica (P1)	Toro Rosso (P1)	14	Sébastien Bourdais (D)	15	Sebastian Vettel (P1)
Renault (MŚ)	5	Fernando Alonso (MŚ)	6	Nelson Piquet Jr (D)	Honda (P1)	16	Jenson Button (P1)	17	Rubens Barrichello (P1)
Williams (MŚ)	7	Nico Rosberg	8	Kazuki Nakajima	Force India (D)	20	Adrian Sutil	21	Giancarlo Fisichella (P1)
Red Bull	9	David Coulthard (P1)	10	Mark Webber	McLaren (MŚ)	22	Lewis Hamilton (P1)	23	Heikki Kovalainen (P1)
(MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant
Wycofali się: Super Aguri (Takuma Sato, Anthony Davidson)