Czerwiec polski (Porphyrophora polonica) – gatunek owada z rzędu pluskwiaków.
Od czerwca polskiego wywodzi się nazwa koloru czerwonego i nazwa miesiąca czerwca. W dawnych wiekach miał duże znaczenie gospodarcze jako źródło czerwonego barwnika do tkanin poszukiwanego w całej Europie. Dopiero po odkryciu Ameryki został wyparty przez koszenilę, tańszy barwnik produkowany z czerwca kaktusowego (Dactylopius coccus), żyjącego na opuncjach. Źródłem barwnika u czerwca polskiego były czerwone larwy, żerujące na roślinie czerwcu trwałym (Scleranthus perennis) z rodziny goździkowatych rosnącej na piaskach i ugorach. Od pierwszej połowy czerwca do początku sierpnia samica składa jajeczka. Z końcem lata są już uformowane larwy. Na przełomie marca i kwietnia wychodzą z kokonów i wypełzają szukając pędów czerwca trwałego. Kiedy już je znajdą to po 24 godzinach przyczepiają się ssawkami do nich przekształcone w ciemnofioletowe kuleczki. Kuleczki samic o wielkości 3–4 mm są dwukrotnie większe od kuleczek samców. Następnie w czerwcu przeobrażają się w imago owada z dwoma skrzydłami i wylatują.
|