Andronik III Paleolog.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Andronik III Paleolog (ur. 25 marca ok. 1296 w Konstantynopolu, zm. 15 czerwca 1341 tamże) - cesarz bizantyjski, syn Michała, syna Andronika II. Poróżniony z dziadkiem zbiegł do Adrianopola (obecnie Edirne), żądając samodzielnego państwa w Tracji i Macedonii. Po spełnieniu żądań (1325), wszczął wojnę domową, dzięki której zdobył tron bizantyjski w 1328 roku. Zajął Tesalię i Epir. Nie zdołał jednak powstrzymać Turków w Azji Mniejszej. Andronika można ocenić jako zręcznego dyplomatę, gdyż dzięki zmiennym sojuszom zapewnił spokój wyczerpanemu wojną Bizancjum.
W 1318 ożenił się z Adelajdą Brunszwicką, córką Henryka I, księcia Brunswick-Grubenhagen. Adelajda zmarła w 1324. Para miała syna, który zmarł krótko po narodzinach w 1321. W 1326 Andronik ożenił się z Anną Sabaudzką (1306-1365), córką Amadeusza V Wielkiego i jego drugiej żony - Marii Brabanckiej. Para miała kilkoro dzieci, w tym:
- Jana V Paleologa,
- Michała Paleologa,
- Marię (nazwaną potem Ireną), żonę Michała Asena I, cara Bułgarii,
- Irenę (nazwaną potem Marią), żonę Franciszka I z Lesbos.
| Poprzednik Andronik II Paleolog |
 |
Cesarz bizantyjski 1328 - 1341 |
|
Następca Jan V Paleolog |