Andrea Moda Formula.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Andrea Moda
Pełna nazwa Andrea Moda Formula
Aktywna 1992
Ważni ludzie
Założyciel Andrea Sassetti
Inne
Debiut Grand Prix Republiki Południowej Afryki 1992
Ostatni wyścig Grand Prix Włoch 1992

Andrea Moda Formula - były zespół Formuły 1, uczestniczący w niej w sezonie 1992, prawdopodobnie najgorszy zespół[1] w historii tego sportu.

Spis treści

edytuj Geneza

W 1991 roku Enzo Coloni postanowił sprzedać swój zespół. Za osiem milionów funtów kupił go, nieznany w światku Formuły 1, prezes firmy Andrea Moda - Andrea Sassetti. Dostawcą silników została firma Judd, a skrzyń biegów - Dallara. Kierowcami zespołu zostali Włosi - Alex Caffi oraz Enrico Bertaggia. Jako nadwozie posłużyć miał ubiegłoroczny bolid Coloni - C4.

edytuj Grand Prix RPA

Przed pierwszym Grand Prix sezonu - o Grand Prix Republiki Południowej Afryki - FIA nakazała zespołowi wpłacić 100000 dolarów (była to licencja, którą musiał wnieść każdy nowo powstały team); Sassetti twierdził jednak, iż przejął on zespół Coloni w całości, i wskutek tego nie musi płacić licencji. Enzo Coloni sprzedał zespołowi Sassettiemu bolidy, ciężarówki i części, ale mimo to FIA nie ugięła się i nakazała mu wpłacić wpisowe[2], czego Włoch nie uczynił, stąd po czwartkowej sesji aklimatyzacyjnej zespół nie otrzymał pozwolenia na wzięcie udziału w prekwalifikacjach.

edytuj Grand Prix Meksyku

Po Grand Prix Republiki Południowej Afryki szef zespołu stwierdził, że lepszym pomysłem będzie zaprojektowanie własnego nadwozia i poprosił o to Nicka Wirtha z firmy Simtek, na co ten przystał[3]. W ciągu dwóch tygodni z pomocą innych zespołów wybudowano bolid, nadając mu nazwę S921. Zespół przybył z własnym sprzętem do Meksyku na Grand Prix, ale z powodu opóźnień nie został dopuszczony do startu.

edytuj Grand Prix Brazylii

Po tym fakcie szef zespołu zwolnił Caffiego i Bertaggię, angażując na ich miejsce Brazylijczyka Roberto Moreno oraz Brytyjczyka Perry'ego McCarthy'ego. Przed Grand Prix Brazylii McCarthy jednak nie otrzymał superlicencji, wskutek czego w prekwalifikacjach brał udział jedynie Moreno, uzyskując w nich czas o około 15 sekund gorszy od pozostałych jej uczestników. Po tym Grand Prix przyznano McCarthy'emu superlicencję.

edytuj Grand Prix Hiszpanii

W sesji prekwalifikacyjnej do Grand Prix Hiszpanii Moreno z powodu awarii silnika nie przejechał ani jednego okrążenia. W sesji tej McCarthy przejechał swoim bolidem 18 jardów. Ściągnięto bolid to garażu i przekazano go Moreno[4], ale ten zepsuł się po trzech okrążeniach sesji; w międzyczasie uzyskał on czas 10 sekund gorszy od tego, jaki dawał możliwość udziału we "właściwych" kwalifikacjach.

edytuj Grand Prix San Marino

Po ośmiu okrążeniach sesji prekwalifikacyjnej do Grand Prix San Marino McCarthy'emu zepsuł się dyferencjał. Brytyjczyk uzyskał czas o 8,5 sekundy gorszy od czasu Moreno, któremu z kolei do "zakwalifikowania się" do sesji kwalifikacyjnej zabrakło 0,111 sekundy.

edytuj Grand Prix Monako

W Grand Prix Monako McCarthy uzyskał pozwolenie na przejechanie jedynie trzech okrążeń. Moreno za to z powodzeniem zaliczył sesję prekwalifikacyjną, a we właściwej sesji kwalifikacyjnej, po pokonaniu Erica van de Poelego, Damona Hilla, Andrei Chiesego i Paula Belmondo zakwalifikował się do wyścigu. Jednakże odpadł w nim na 11 okrążeniu z powodu awarii silnika (był wtedy na 19 miejscu).

edytuj Grand Prix Kanady

Przed Grand Prix Kanady spłonął lokal Sassettiego, a kilka dni później miała miejsce nieudana próba zamachu na niego. Gdy Sassetti dotarł na tor Circuit Gilles Villeneuve, okazało się, że zespół nie ma silników (z powodu gigantycznej burzy transatlantyckie loty zostały odwołane, a silniki miały dostać się do Kanady na pokładzie samolotu linii British Airways)[5]. Sassetti chciał domagać się odszkodowania od linii lotniczych w wysokości miliona dolarów, ale wycofał swoje zamiary z powodu upomnienia FIA i FOCA. Do sesji prekwalifikacyjnej wystartował jednak Moreno, a to za sprawą teamu Brabham, który użyczył zespołowi Andrea Moda silników Judd. Jednakże na niewiele się ta pomoc zdała - Moreno był o 15 sekund wolniejszy od czwartego miejsca[6].

edytuj Grand Prix Francji

Przed Grand Prix Francji z zespołu odszedł menedżer zespołu, Frederic Dhainaut. Przed Grand Prix tym miało miejsce jeszcze jedno wydarzenie - strajk kierowców ciężarówek, który spowodował paraliż głównych dróg we Francji[7]. Team Andrea Moda Formula wskutek tego strajku utknął w korku i nie pojawił się na torze.

edytuj Grand Prix Wielkiej Brytanii

Tuż przed Grand Prix Wielkiej Brytanii spadł deszcz. Moreno wyjechał na oponach przeznaczonych na mokrą nawierzchnię, które następnie przełożono do bolidu McCarthy'ego w momencie, gdy nawierzchnia już wyschła, co spowodowało, że był on o 16 sekund wolniejszy od Moreno, który później poprawił swój czas, jadąc na slickach. Jednak i on nie awansował do głównej sesji kwalifikacyjnej.

edytuj Grand Prix Niemiec

Przed Grand Prix Niemiec zdyskwalifikowano bolid McCarthy'ego - był za lekki. W sesji prekwalifikacyjnej Moreno uzyskał czas o dwie sekundy gorszy od czasu premiowanego awansem do sesji kwalifikacyjnej.

edytuj Grand Prix Węgier

W zespole Brabham do Grand Prix Węgier wystartował tylko Damon Hill, co oznaczało, że na pewno jakiś kierowca zespołu Andrea Moda weźmie udział w głównej sesji kwalifikacyjnej. Sassettiemu bardzo zależało na tym, by tym kierowcą był Roberto Moreno, stąd chciał, by McCarthy nie przejechał ani jednego okrążenia prekwalifikacyjnego, i w tym celu wypuścił go na 45 sekund przed zakończeniem tejże sesji. W głównej sesji Moreno stracił do zdobywcy pole position (Riccardo Patrese) 6,8 sekundy, a do ostatniego miejsca premiowanego awansem do wyścigu (Pierluigi Martini) - 1,3 sekundy.

Po Grand Prix tym, z powodu celowego niekwalifikowania McCarthy'ego oraz udostępniania mu znacznie gorszego bolidu od tego, jakim dysponował Moreno, FIA postawiła zespołowi ultimatum, które mówiło, że jeśli samochód Brytyjczyka nie będzie równie konkurencyjny co bolid Moreno, to w stosunku do zespołu zostaną wyciągnięte konsekwencje.

edytuj Grand Prix Belgii

Do Grand Prix Belgii nie stawił się zespół Brabham, dlatego też obaj kierowcy mieli zapewniony start w kwalifikacjach "właściwych". Ligierowi Érika Comasa zepsuł się silnik, a kierowcy Andrei Mody nie pokonali nikogo więcej w kwalifikacjach, stąd Moreno skończył je na 28 miejscu (14,551 sekundy za zdobywcą pole position, Nigelem Mansellem), a McCarthy na 29 pozycji (10 sekund za Moreno, głównie wskutek odkształcającego się na zakręcie Eau Rouge przedniego zawieszenia[8]).

edytuj Upadek

29 sierpnia 1992 roku Andrea Sassetti na wniosek Włochów został za oszustwa finansowe aresztowany przez belgijską policję. Spowodowało to dyskwalifikację zespołu do końca sezonu (zespół dowiedział się o tym, kiedy przybył na Grand Prix Włoch), a co za tym idzie, jego upadek.

Brytyjskie czasopismo Autosport tak pisało o zespole Andrea Moda Formula:

[...]sportem motorowym powinni się zajmować ludzie, którzy go rozumieją, kochają; którzy mają pojęcie co tutaj robią i jaką mają pełnić funkcję. Sassetti i jego zespół nie mieli nawet tego.

Przypisy

  1. [1]
  2. W ówczesnych czasach zmiany nazw były często stosowane i dozwolone, np. March zmieniono na Leyton House w roku 1989, a w 1992 roku ponownie wrócono do nazwy March; Arrows w 1991 roku zmienił nazwę na Footwork; w tym samym roku Osella zmieniła nazwę na Fondmetal; w 1992 roku Larrousse startował jako Venturi. Żaden z tych zespołów nie płacił wpisowego, stąd Sassetti sądził, że startuje jak najbardziej legalnie. Jednakże już przed sezonem powszechnie twierdziło się, że zespół nie otrzyma zgody na starty, ponieważ używał bolidów wyprodukowanych przez inny zespół, co było niedozwolone.
  3. Projekt bolidu to w rzeczywistości prototyp koncernu BMW, który w 1990 roku planował wystartować w Formule 1.
  4. W świetle przepisów było to niedozwolone.
  5. Zwlekanie na ostatnią chwilę z dostarczeniem silników do Kanady było prawdopodobnie związane z niezapłaceniem firmie Judd należnych im pieniędzy.
  6. Czwarte miejsce w sesji prekwalifikacyjnej umożliwiało wzięcie udziału w głównej sesji kwalifikacyjnej.
  7. Zespoły, aby dostać się na Circuit de Nevers Magny-Cours, musiały poruszać się bocznymi drogami.
  8. Zespół wiedział o tej awarii.

edytuj Link zewnętrzny

Historia zespołu Andrea Moda

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.