Anders Fogh Rasmussen.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Anders Fogh Rasmussen (ur. 26 stycznia 1953 w Ginnerup), duński polityk, przewodniczący liberalnej Venstre, premier Królestwa Danii od 27 listopada 2001 roku.
Rząd Rasmussena opowiada się zdecydowanie za deregulacją i prywatyzacją gospodarki, ograniczeniem władzy centrali oraz zwiększeniem uprawnień samorządów. Jednym z priorytetów gabinetu jest również ograniczenie imigracji zarobkowej na półwysep. W skład mniejszościowej koalicji oprócz Venstre wchodzą konserwatyści, podczas niektórych głosowań rząd może liczyć z kolei na poparcie populistycznej Duńskiej Partii Ludowej (Dansk Folkeparti). Warto odnotować, że w wyborach 2001 duńscy socjaliści (Socialdemokratiet) stracili na rzecz liberałów pozycję najsilniejszej partii w Folketingu, jaką cieszyli się od 1920 roku.
Rasmussen już od wczesnej młodości zaangażował się w politykę, zostając w 1978 roku deputowanym do Folketingu. W 1992 roku podczas podpisywania traktatu w Maastricht Rasmussen reprezentował centroprawicowy rząd Schlütera jako minister gospodarki i finansów. W drugiej połowie 2002 roku piastował funkcję przewodniczącego UE, jego talentom dyplomatycznym przypisuje się owocne zakończenie negocjacji wspólnoty z dziesiątką krajów środkowoeuropejskich.
Rasmussen jest autorem książki Fra socialstat til minimalstat ("Od państwa socjalnego do państwa minimum"), gdzie występuje jako zdecydowany zwolennik liberalnej polityki gospodarczej.
W 2003 roku Rasmussen zaangażował się zdecydowanie w poparcie amerykańskiej interwencji w Iraku. Po zakończeniu wojny zgodził się na wysłanie do Mezopotamii sił stabilizacyjnych (nie obyło się bez pewnych skandali: duńscy żołnierze przywieźli ze sobą pługi do odśnieżania, co stało się okazją do wielu kpin w światowych mediach).
Rządy Rasmussena doprowadziły do obcięcia dużej części obciążeń podatkowych, nadal pozostaje jednak Dania wśród państw o najwyższym opodatkowaniu. Nie sprawdziły się też prognozy o znacznym przyspieszeniu gospodarczym, mającym wyniknąć z prowadzenia liberalnej polityki ekonomicznej, choć Dania znajduje się wśród państw lepiej radzących sobie z gospodarką.
edytuj Zobacz też
Adam Wilhelm Moltke • Christian Albrecht Bluhme • Anders Sandø Ørsted • Peter Georg Bang • Carl Christoffer Georg Andræ • Carl Christian Hall • Carl Edvard Rotwitt • Carl Christian Hall • Ditlev Gothard Monrad • Christian Albrecht Bluhme • Christian Emil Krag-Juel-Vind-Frijs • Ludvig Holstein-Holsteinborg • Christen Andreas Fonnesbech • Jacob Brønnum Scavenius Estrup • Tage Reedtz-Thott • H. E. Hørring • Hannibal Sehested • Johan Henrik Deuntzer • J. C. Christensen • Niels Neergaard • Ludvig Holstein-Ledreborg • Carl Theodor Zahle • Klaus Berntsen • Carl Theodor Zahle • Otto Liebe • M. P. Friis • Niels Neergaard • Thorvald Stauning • Thomas Madsen-Mygdal • Thorvald Stauning • Vilhelm Buhl • Erik Scavenius • Vilhelm Buhl • Knud Kristensen • Hans Hedtoft • Erik Eriksen • Hans Hedtoft • H. C. Hansen • Viggo Kampmann • Jens Otto Krag • Hilmar Baunsgaard • Jens Otto Krag • Anker Jørgensen • Poul Hartling • Anker Jørgensen • Poul Schlüter • Poul Nyrup Rasmussen • Anders Fogh Rasmussen
