Adam Hanuszkiewicz.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Adam Hanuszkiewicz | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 czerwca 1924 Lwów |
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
Adam Hanuszkiewicz (ur. 16 czerwca 1924 roku we Lwowie) - aktor i reżyser teatralny.
Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnym Lwowie, gdzie jego rodzice prowadzili sklep. Przed wojną uczęszczał do Państwowego III Gimnazjum Męskiego im. Króla Stefana Batorego, przy ul. Batorego 5 (naprzeciw siedziby Polskiego Radio Lwów). Okupacje: sowiecką i niemiecką spędził we Lwowie. Po ponownym wkroczeniu wojsk sowieckich do Lwowa w lipcu 1944 wstąpił do zespołu teatralnego Wojska Polskiego.
W niektórych publikacjach uznawany za enfant terrible polskiego teatru.
edytuj Przebieg kariery aktorskiej i reżyserskiej
- 1945 - adept sztuki teatralnej w teatrze w Rzeszowie
- 1945-1946 - występy w teatrze w Jeleniej Górze
- 1946 - egzamin aktorski (zdany eksternistycznie) w Łodzi
- 1946-1949 - występy w Teatrze Dramatycznym w Krakowie
- 1949-1950 - występy w Teatrze Rozmaitości w Warszawie
- 1950-1955 - występy w Teatrze Polskim w Poznaniu
- 1951 - debiut reżyserski w Teatrze Polskim w Poznaniu - sztuka Leonida Rachmanowa Niespokojna starość
- 1955 - występy w Teatrze Polskim w Warszawie, współtworzy Teatr TV (reżyseruje pierwszą sztukę telewizyjną - Złotego lisa Jerzego Andrzejewskiego)
- 1957-1963 - pracuje jako redaktor naczelny Teatru TV
- 1956-1968 - pracuje jako reżyser i dyrektor Teatru Powszechnego. Realizuje głośne i kontrowersyjne przedstawienia:
- 1963 Wesele Wyspiańskiego
- 1964 Zbrodnię i karę Dostojewskiego
- 1964 Przedwiośnie Żeromskiego
- 1964 Kolumbowie. Rocznik 20 Bratnego
- 1966 Wyzwolenie Wyspiańskiego
- 1967 Pana Wokulskiego - adaptację Lalki Prusa
- 1967 Fantazego Juliusza Słowackiego
- 1968 Śmierć Dantona Georga Büchnera
- 1968 - obejmuje dyrekcję Teatru Narodowego po usunięciu z tego stanowiska Kazimierza Dejmka (głośna wówczas realizacja Dziadów Mickiewicza uznana przez komunistyczne władze jako polityczna). Oskarżany przez część środowiska kulturalnego o kolaborację z władzami.
- 1969 - Nie-Boska komedia Krasińskiego
- 1970 - Kordian Słowackiego, spektakl Norwid według Cypriana Kamila Norwida
- 1970 - po raz pierwszy od 1944 odwiedza swój rodzinny Lwów. Jest zaszokowany ówczesnymi mieszkańcami Lwowa. Nawiązuje kontakt z Polskim Teatrem Ludowym we Lwowie prowadzonym przez Zbigniewa Chrzanowskiego.
- 1971 - Beniowski Słowackiego
- 1972 - Proces Franza Kafki
- 1973 - Antygoną Sofoklesa inauguruje otwarcie nowej sceny w Teatrze Małym
- 1974 - szereg spektakli klasyki polskiej (Wesele Wyspiańskiego, Sen srebrny Salomei i Samuel Zborowski Juliusza Słowackiego, Dziady część III i Pan Tadeusz Mickiewicza, komedie Aleksandra Fredry) i rosyjskiej (Czechow, Gogol, Turgieniew, Dostojewski).
- 1980 - odwołany ze stanowiska dyrektora Teatru Narodowego
- 1981 - po wprowadzeniu stanu wojennego przyłącza się do bojkotu telewizji
- lata 80. - reżyseruje w teatrach warszawskich (Ateneum i Studio), łódzkich i za granicą (Finlandia, RFN)
- 1989 - obejmuje dyrekcję Teatru Nowego w Warszawie. Reżyseruje klasyczny repertuar polski.